ၿပီးခဲ့တဲ့(၈)လပုိင္းတုန္းက ဗာရာဏသီၿမိဳ႕၊ B.H.U (Banaras Hindu University) တကၠသုိလ္ကုိ ေက်ာင္းတက္ လာမယ့္ သူငယ္ခ်င္းဥဳးဇင္းတစ္ပါးကုိ သြားႀကိဳစရာရွိတာနဲ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကလကတၱားကုိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ပါးတည္းသြားရတဲ့ ခရီးလည္းျဖစ္ ကုိယ္တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာလည္းျဖစ္ေနေတာ့ ရက္႐ွည္မေနျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ညရထားစီး မနက္ေရာက္၊ ေရာက္တဲ့ေန႔ တစ္ရက္ထည္းကုိပဲ ၿမိဳ႕ထဲကုိ ေလွ်ာက္လည္ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ေန႔ေန႔လည္ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ကုိ ေသခ်ာေအာင္ သူငယ္ခ်င္းဆီ အဆက္အသြယ္လုပ္ရပါတယ္။ အားလုံးေသခ်ာၿပီဆုိေတာ့မွ အျပန္စီးဖုိ႔ရာ၀ယ္ထားတဲ့ ရထားလက္မွတ္က ထုိင္ခုံေနရာကုိ ေသခ်ာေအာင္ စီစဥ္ ရေတာ့တာပါ။ကုိယ္သိပ္ၿပီးမသြားလာတတ္တဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္ေနတယ္ဆုိမွပဲ ေလဆိပ္သြားႀကိဳမယ့္ေန႔မွာ မနက္ခင္းက တည္းက ရြာတဲ့မုိးက ညေနပုိင္း ေလယာဥ္ဆိုက္ၿပီးခ်ိန္ထိကို မစဲေသးပါဘူး။ ကုိယ္ေတြးထားတာက မုိးကလည္း ရြာ၊ ကားငွားဖုိ႔ရာကလည္း ကုလားစကားက ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္မတတ္ဆုိေတာ့ ဒုကၡေရာက္ၿပီေပါ့-လုိ႔ ေတြးေန တုန္းမွာပဲ ဖုန္းတစ္လုံး ၀င္လာပါတယ္၊ မာဂဓတကၠသုိလ္က ေဒါက္တာဆရာေတာ္တစ္ပါးပါ။ သူလည္း ကလကတၱားကုိ လာႀကိဳစရာ႐ွိတာနဲ႔ ေရာက္ေနတယ္-တဲ့။ အဲဒါ…သူ႕ကားနဲ႔ ေလဆိပ္ကုိ လုိက္ခဲ့ပါဆုိေတာ့ ညတုန္းက ပုိ႔ထားတဲ့ ေမတၱာေလးကုိ မဆီမဆုိင္အမွတ္ရလုိက္မိပါေသးတယ္။ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ေလယာဥ္ က အခ်ိန္မွန္လုိ႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့။
ဒါနဲ႔ေလဆိပ္မွာလုပ္ရမယ့္ ကိစၥေတြအားလုံးၿပီးၿပီဆုိမွပဲ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကလကတၱားရဲ႕ ဂုဏ္က်က္သေရေဆာင္ ဟာ၀ရာဘူတာ (Howrah Station) ကုိ တကၠစီငွားၿပီး ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ရထားစီးရမယ့္အခ်ိန္က ည (၁၀)နာရီေက်ာ္မွ ဆုိေတာ့ အခ်ိန္ေတြပုိေနေသးတာနဲ႔ ဘူတာထဲကုိ ေလွ်ာက္ပတ္ ၾကည့္မိပါတယ္။ အလာတုန္းကလည္း ဒီဘူတာမွာပဲ ရထားကဆုိက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာမၾကည့္မိခဲ့ပါဘူး။ အခုေသခ်ာၾကည့္ေတာ့မွပဲ…စားေသာက္ဆုိင္ႀကီးေတြ၊ Coffee Bar ေတြ၊ စတုိးဆုိင္ေတြ၊ စာအုပ္ဆုိင္ေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ့္ ကုိ ခန္းနားတဲ့ဘူတာႀကီးတစ္ခုမွန္း သိရေတာ့တာပါ။
သြားရင္းသြားရင္းနဲ႔ စာအုပ္ဆုိင္တစ္ဆုိင္ရဲ႕ ေ႐ွ႕ကုိေရာက္ေတာ့ အမွတ္မထင္ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ဆီကုိ မ်က္စိက ေရာက္သြားပါတယ္။ စာအုပ္ေလးရဲ႕ နာမည္က … Bhagavad Gita (ဘဂ၀ါဂီတ) တဲ့။ စာအုပ္အျပင္ အဆင္ေလးကုိ ကုိင္ၾကည့္မိကတည္းက ၀ယ္ခ်င္စိတ္ကေပါက္ေနတာပါ၊ ေနာက္ ကိုယ္သင္ေနရတဲ့ Philosophy ဘာသာရပ္ထဲမွာလည္း ႀကိဳးက်ားႀကိဳးက်ားပါေနတာကုိ သတိထားမိေနေတာ့ သိပ္မစဥ္းစားျဖစ္လုိက္ပါဘူး။ က်သင့္ေစ်းကုိ ေမးၿပီး ေငြကုိတန္းထုတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။
တကၠသုိလ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ကုိ တန္းမဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊ ထုံးစံအတုိင္း ဟုိေဂ်ာင္ထုိုး၊ ဒီေဂ်ာင္ထုိးေပါ့။ တစ္ရက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကုိ စာေရးစရာ႐ွိတာနဲ႔ "ဘဂ၀ါဂီတ" စာအုပ္ထဲက စာေလးေတြသတိရလာပါတယ္၊ အဲဒီေတာ့မွပဲ ကမန္ကတန္း စာအုပ္ကုိ႐ွာၿပီး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္မိေတာ့တာပါ။ ကုိယ္ဖတ္ၿပီးေတာ့ သူမ်ားကုိ လည္း မွ်ေ၀ခ်င္စိတ္ေပါက္လာပါတယ္။ သိသင့္သိထုိက္တယ္လုိ႔ ယူဆမိတာလည္းပါလုိ႔ပါ။ ဒီလုိနဲ႔….“ဘဂ၀ါ ဂီတ” ဆုိတဲ့ သည္စာအုပ္အျပည့္အစုံကုိ Post တစ္ခုအေနနဲ႔ တင္ျဖစ္လိုက္တယ္ဆုိပါေတာ့ …။
ရည္မွန္းပန္းတုိင္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ...
ေမတၱာျဖင့္ ... ဥတၱရ
ဒါနဲ႔ေလဆိပ္မွာလုပ္ရမယ့္ ကိစၥေတြအားလုံးၿပီးၿပီဆုိမွပဲ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကလကတၱားရဲ႕ ဂုဏ္က်က္သေရေဆာင္ ဟာ၀ရာဘူတာ (Howrah Station) ကုိ တကၠစီငွားၿပီး ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ရထားစီးရမယ့္အခ်ိန္က ည (၁၀)နာရီေက်ာ္မွ ဆုိေတာ့ အခ်ိန္ေတြပုိေနေသးတာနဲ႔ ဘူတာထဲကုိ ေလွ်ာက္ပတ္ ၾကည့္မိပါတယ္။ အလာတုန္းကလည္း ဒီဘူတာမွာပဲ ရထားကဆုိက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာမၾကည့္မိခဲ့ပါဘူး။ အခုေသခ်ာၾကည့္ေတာ့မွပဲ…စားေသာက္ဆုိင္ႀကီးေတြ၊ Coffee Bar ေတြ၊ စတုိးဆုိင္ေတြ၊ စာအုပ္ဆုိင္ေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ့္ ကုိ ခန္းနားတဲ့ဘူတာႀကီးတစ္ခုမွန္း သိရေတာ့တာပါ။
သြားရင္းသြားရင္းနဲ႔ စာအုပ္ဆုိင္တစ္ဆုိင္ရဲ႕ ေ႐ွ႕ကုိေရာက္ေတာ့ အမွတ္မထင္ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ဆီကုိ မ်က္စိက ေရာက္သြားပါတယ္။ စာအုပ္ေလးရဲ႕ နာမည္က … Bhagavad Gita (ဘဂ၀ါဂီတ) တဲ့။ စာအုပ္အျပင္ အဆင္ေလးကုိ ကုိင္ၾကည့္မိကတည္းက ၀ယ္ခ်င္စိတ္ကေပါက္ေနတာပါ၊ ေနာက္ ကိုယ္သင္ေနရတဲ့ Philosophy ဘာသာရပ္ထဲမွာလည္း ႀကိဳးက်ားႀကိဳးက်ားပါေနတာကုိ သတိထားမိေနေတာ့ သိပ္မစဥ္းစားျဖစ္လုိက္ပါဘူး။ က်သင့္ေစ်းကုိ ေမးၿပီး ေငြကုိတန္းထုတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။
တကၠသုိလ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ကုိ တန္းမဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊ ထုံးစံအတုိင္း ဟုိေဂ်ာင္ထုိုး၊ ဒီေဂ်ာင္ထုိးေပါ့။ တစ္ရက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကုိ စာေရးစရာ႐ွိတာနဲ႔ "ဘဂ၀ါဂီတ" စာအုပ္ထဲက စာေလးေတြသတိရလာပါတယ္၊ အဲဒီေတာ့မွပဲ ကမန္ကတန္း စာအုပ္ကုိ႐ွာၿပီး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္မိေတာ့တာပါ။ ကုိယ္ဖတ္ၿပီးေတာ့ သူမ်ားကုိ လည္း မွ်ေ၀ခ်င္စိတ္ေပါက္လာပါတယ္။ သိသင့္သိထုိက္တယ္လုိ႔ ယူဆမိတာလည္းပါလုိ႔ပါ။ ဒီလုိနဲ႔….“ဘဂ၀ါ ဂီတ” ဆုိတဲ့ သည္စာအုပ္အျပည့္အစုံကုိ Post တစ္ခုအေနနဲ႔ တင္ျဖစ္လိုက္တယ္ဆုိပါေတာ့ …။
ရည္မွန္းပန္းတုိင္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ...
ေမတၱာျဖင့္ ... ဥတၱရ
Bhagavad Gita Sanskrit English
0 comments:
Post a Comment