အပူလႈိင္းဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ LAKME ကုိ သုံးၾကစုိ႔ ...

တစ္ေန႔တုန္းက အသိသူငယ္ခ်င္းဥဳးဇင္းတစ္ပါး ကြန္ပ်ဴတာ၀ယ္စရာရွိတာနဲ႔ ဘီဟာျပည္နယ္ရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ ပတၱနားကုိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မိမိတုိ႔ သြားတဲ့အခ်ိန္က ေႏြရာသီမွာပါ။ အိႏၵိယရဲ႕ ရာသီဥတုက အျခားေသာ ျပည္နယ္ေတြကုိ စုံေအာင္မေရာက္ဘူးလို႔ မသိေပမယ့္ မိမိတုိ႔ေနတဲ့ ဘီဟာျပည္နယ္မွာေတာ့ ပူတဲ့အခါ မခံႏုိင္ေအာင္ပူၿပီး ေအးတဲ့အခါလည္း အတုိင္းထက္အလြန္ကုိ ေအးပါတယ္။ အိႏၵိယကုိေရာက္မွ ထူး ထူးဆန္းဆန္း ေတြ႕ရတဲ့ေရာဂါတစ္မ်ိဳးက ေႏြရာသီလုိ ပူအုိက္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ "အပူလႈိင္းျဖတ္ တဲ့ေ၀ဒနာ"ကုိ ခံစားၾကရတာပါ။ အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီးသား ေက်ာင္းသားေဟာင္းတုိ႔က ဒီေ၀ဒနာကုိ ႏွဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ေတြ႕ၾကဳံခံစားဖူးတာဆုိေတာ့ မျဖစ္ခင္မွာ အပူထဲကုိ သကၤန္းမပါဘဲ မသြားဖုိ႔ အျမဲလုိလုိ သတိေပးခဲ့ၾကပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ .... အခု ပတၱနားကုိ ကြန္ပ်ဴတာလိုက္၀ယ္မေပးခင္ေန႔ ညေနခင္းမွာပဲ ေ၀စုက် မွ်ေ၀ေပးလုိက္တဲ့ "အပူလႈိင္းျဖတ္ေ၀ဒနာ" ကုိ ခံစားလုိက္ရပါတယ္။ ညက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္လုိ႔မရခဲ့ပါ ဘူး၊တအားႀကီး ဆုိး၀ါးတဲ့ေ၀ဒနာလုိ႔ အမည္ေပးလုိ႔မရေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ခံရခက္ပါတယ္။ သိပ္မဆုိး၀ါးဘူး လုိ႔ေျပာရတာက ကုိယ္ျဖစ္တာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီးေတာ့ ေျပာလုိ႔ပါ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးဆုိ အပူလႈိင္းျဖတ္သြားတဲ့ ေနရာ မွာ အမဲအစင္းေၾကာင္းႀကီး ထင္ခဲ့ၿပီး ေတာ္ေတာ့္ကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ မိမိက သူနဲ႔စာရင္ေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပါ။

ေၾသာ္ ဒါနဲ႔ ... ေျပာမယ့္စကားက လုိရင္းကုိ မေရာက္ေတာ့ဘူး။ မနက္ျဖန္ကုိ ပတၱနားသြားရမယ့္ ခရီးစဥ္ ကလည္း အေစာႀကီးကတည္းက သူငယ္ခ်င္းက ကားငွားၿပီးသားျဖစ္ေနေတာ့ သူ႕အစီအစဥ္ကုိ မဖ်က္ေစခ်င္ ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိမိကလည္း အလုိလုိေနရင္းကမွ ကားမူးတတ္တဲ့အက်င့္က ရွိေန၊ ေနာက္ၿပီး အပူလႈိင္းျဖတ္ ထားတဲ့ ေ၀ဒနာကလည္း စပ္ဖ်င္းဖ်င္းနဲ႔ ခံရခက္ဆုိေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ မသြားခ်င္ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကုိ အားနာတာနဲ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ပတၱနားကုိ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ... သူ၀ယ္ခ်င္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာအမ်ဳိးအစားကုိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္လိုက္ၾကည့္ၿပီး၊ ေနာက္ဆုံးစိတ္ႀကိဳက္ေတြ႕ေတာ့မွာပဲ Dell ကုမၸဏီ ထုတ္ Laptop ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံးကုိ ၀ယ္ျဖစ္လုိက္ပါတယ္။ စိတ္ရွည္လက္ရွည္လုိက္ၾကည့္တယ္ဆုိတာက .... ဟုတ္ပါတယ္၊ အိႏၵိယမွာက ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာလုိ ဒီအမ်ိဳးအစားႀကိဳက္တယ္၊ ထုတ္ျပလုိ႔ ေျပာလုိ႔က မရေတာ့ - ယူမွာေသခ်ာတဲ့ အမ်ိဳးအစားကုိပဲ ေသခ်ာစစ္ၿပီး ၀ယ္ရတဲ့စနစ္မ်ိဳးမုိ႔ပါ။ ဒါကလည္း တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ တူမယ္မထင္ပါဘူး။

စကားက ေျပာရင္းနဲ႔ ေ၀့သြားျပန္ပါၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာ၀ယ္ေပးဖုိ႔ကိစၥအားလုံးၿပီးၿပီဆုိမွပဲ ပတၱနားကုိေရာက္တုိင္း မိမိ၀ယ္ေနက် Super Market တစ္ခုကုိ သြားၿပီးေတာ့ ၀ယ္စရာရွိတာေလးေတြ ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေထြေထြ ထူးထူး၀ယ္တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ႏုိ႔ဆီဗူးေလး၊ ေပါင္မုန္႔ေလးေလာက္ပါ။ အဲဒီမွာပဲ ေကာင္တာမွာ ထုိင္ေန တဲ့ ဆုိင္ရွင္ကုလားႀကီးက မိမိကုိၾကည့္ၿပီး "ဘေႏၱ .... လက္ေမာင္းမွာ...ဘာျဖစ္ထားတာလဲ"တဲ့။ ကြန္ပ်ဴတာ ၀ယ္ေပးဖုိ႔ကိစၥနဲ႔ ေခါင္းထဲမွာ႐ႈတ္ေနေတာ့ ကိုယ့္မွာ အပူလႈိင္းျဖတ္ထားတဲ့ ေ၀ဒနာကုိေတာင္ ေမ့ေနပါၿပီ။ သူေျပာေတာ့မွပဲ ... မေန႔ညေနက အပူလႈိင္းျဖတ္သြားလုိ႔ လက္ေမာင္းက နဲနဲေယာင္ေနတာပါ-လုိ႔ ဆုိင္ရွင္ ကုလားႀကီးကုိ ေျပာျပေတာ့ - သူက LAKME - ဆုိတဲ့ Cream ေဆး တစ္မ်ိဳးကုိ ထုတ္ေပးပါတယ္။ ထုတ္ျပတာမဟုတ္ပါဘူး။ မင္း ဒါကို လိမ္းၾကည့္လုိက္ပါ ဆုိၿပီး ေဆးဗူးကုိ ထုတ္ေပးတာပါ။ မိမိလည္း ေကာင္း / မေကာင္း မသိေပမယ့္ သူေပးတဲ့ေစတနာကုိ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ သူ႕ေရွ႕မွာပဲ လိမ္းျပလိုက္ပါတယ္။ လိမ္းလိုက္လိုက္ျခင္းမွာပဲ အပူထဲက လာလုိ႔လားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ေတာ္ေတာ့္ကုိ ေအးသြားတဲ့ အရသာ ကုိ ခံစားလုိက္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ မိမိကလည္း ဒီေဆးဗူးက ေစ်း ဘယ္ေလာက္လဲလုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ႐ူပီး -150 ထဲပါဆုိလုိ႔ တစ္ခါထည္း ေဆးတစ္ဗူးပါ ၀ယ္ျဖစ္လုိက္ပါတယ္။ တကၠသုိလ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ... နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာကုိသြားၿပီး အခု၀ယ္လာတဲ့ ေဆးအေၾကာင္းကုိ သိခ်င္တာနဲ႔ အင္တာနက္က ေန ရွာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေတြ႕ပါၿပီ....ဒီဇုိင္းမ်ိဳးစုံ၊ ဆုိက္မ်ိဳးစုံ ထုတ္ထားတဲ့ ဒီေဆးဟာ အပူဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ အမ်ိဳးအစားေတြ ေျမာက္မ်ားစြာကုိ ထုတ္လုပ္ထားတာပါ။ မိမိ၀ယ္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးအစားက .... LAKME, Fundamentals, Sun expert, SPF 30, High protection-ပါ။ ေဆးကေတာ္ေတာ့္ကုိ ေကာင္းပါတယ္။ သုံးရက္ေလာက္ဆက္တုိက္ လိမ္းလုိက္႐ုံနဲ႔ ထူးထူးျခားျခားကုိ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားတာပါ။

ဒီလုိနဲ႔ေနလာရင္းက အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ အျခားတကၠသုိလ္တစ္ခုမွာတက္ေနတဲ့ .... ဆရာလိုလည္းဟုတ္၊ မိတ္ေဆြဆုိလည္းဟုတ္တဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးဆီကေန ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ဟဲ့.... ေကာင္ေလး ငါ့ကြာ-တဲ့ ဒီမွာ အပူလႈိင္းျဖတ္ခံလုိက္ရလုိ႔၊ အဲဒါ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ-ေပါ့။ ဒါနဲ႔ မိမိကလည္း ဘာရမလဲ ကိုယ္သိထားတဲ့ ဒီေဆးအေၾကာင္းကုိ တစ္ခါတည္း ေျပာျပလုိက္ပါတယ္။ သူလည္း ဒီေဆးနဲ႔ပဲ အဆင္ေျပသြားတယ္ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွေျပာသံမၾကားေတာ့လုိ႔ပါ။ အခုေတာ့ .... Cream - လို႔ပဲေျပာေျပာ၊ ေဆးလုိ႔ပဲဆုိဆုိ မိမိတုိ႔က သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြဆုိေတာ့ ေဆးလုိ႔သုံးတာက ပုိအဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေဆးအေၾကာင္းကုိ Post -တစ္ခုအေနနဲ႔ တင္ေပးလုိက္ပါၿပီ။ ေနာက္သြားေရာက္ၿပီး အေသးစိပ္ေလ့လာလုိ႔ရတဲ့ သူ႔ရဲ႕ Web Address ျဖစ္တဲ့ LAEME ကုိပါ တစ္ခါထည္း ခ်ိတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ကုိင္း .... အားလုံးေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းတုိ႔ ...
မျဖစ္ခင္က က်ေရာက္မလာေသးတဲ့ ေ၀ဒနာဆုိးအတြက္ ...
"အပူလႈိင္းဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ LAKME ကုိ သုံးၾကစုိ႔" ပါ။

အားလုံးအတြက္ .....
ေမတၱာျဖင့္ .... ဥတၱရ

[စကားခ်ပ္။ LAKME ေဆးအေၾကာင္း မသိေသးသူတုိ႔အတြက္ ေစတနာသက္သက္ျဖင့္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဒီ Post ကုိ တင္ေပးလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း။]

ပရိတၱပါဠိေတာ္ Pali + English (Version)

ဆရာေတာ္ေဒါက္တာသီလာနႏၵာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ ပရိတၱပါဠိ

စာ၀ါနားတဲ့ အဖိတ္ေန႔ တစ္ရက္ နံနက္ခင္းမွာ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြမွာ တပ္ဆင္အသုံးျပဳထားတဲ့ ေက်ာင္းတြင္း ဖုန္းလုိင္းကေနတစ္ဆင့္ ဒုတိယနာယကခ်ဳပ္ဘဒၵႏၱဣေႏၵာဘာသာဘိ၀ံသ ဆရာေတာ္ကေန ေဒၚေလးေက်ာင္း က ဥဳးဥတၱရ အခု အျမန္လာပါ - ဆုိတဲ့ စကားကုိ ဖုိးသူေတာ္ေလးက လာေျပာေတာ့ …. ဟုိက္ …. ဒုကၡပါပဲ၊ ဆရာေတာ္က အရင္ငါ့ကုိ မေခၚဘူးပါဘူး။ အင္း အေၾကာင္းတစ္ခုခုေတာ့ ရွိလုိ႔ေနမွာပါပဲေလ - လုိ႔ စိတ္ထဲ ကေနေတြးရင္းနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းေပၚကေန ကဗ်ာကယာ ေနရာထုိင္တင္ လက္ကန္ေတာ့ထုိးၿပီး ဆရာေတာ့္ ေက်ာင္း ဆီကုိ သြားခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ့္ဆီေရာက္ေတာ့ မိမိဘာမွမေလွ်ာက္လုိက္ရခင္မွာပဲ …. “ဥဳးဥတၱရ … အခု မေလးရွားမွာ သီတင္းသုံး ေနတဲ့ တပည့္ဥဳးဇင္းေလးဆီကေနတစ္ဆင့္ ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေထရ၀ါဒသာသနာျပဳတကၠသုိလ္၊ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္သီလာနႏၵာဘိ၀ံသ ကုိယ္တုိင္ ပရိတ္ႀကီး (၁၁) သုတ္ကုိ ပါဠိလုိေရာ၊ အဂၤလိပ္လိုပါ ႏွစ္ဘာသာနဲ႔ ေဟာထားတဲ့ ဒီ CD ေခြကုိ မေန႔ကပဲ ေက်ာင္းတုိက္ကုိ လာေရာက္ ေလ့လာတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားကေနတစ္ဆင့္ ဘုန္းႀကီးဆီကုိ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒါ ဘုန္းႀကီးလည္း မဖြင့္တတ္ဘူး၊ ေနာက္ၿပီး ဒီ CD ေခြကုိ Copyလည္း ကူးထားခ်င္တယ္။ ဥဳးဇင္းလည္း အသုံးျပဳခ်င္ရင္ ကူးထားပါ” လုိ႔ အမိန္႔ရွိပါတယ္။

အဲဒီေတာ့မွပဲ ဟင္း …. ကနဲ႔ သက္ပ်င္းခ်ႏုိင္ပါေတာ့တယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ …. ဆရာေတာ္က ငါ့ကုိ ေခၚတာ ဆူမလုိ႔-ထင္ေနတာ။ အခုေတာ့ သိပ္မခဲရင္းတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကုိပဲ ခိုင္းလုိက္လုိ႔။ ဒါနဲ႔ မိမိလည္း ဆရာေတာ္ဆီက CD ေခြကုိ ယူၿပီး ကုိယ့္အေဆာင္ကုိ အျမန္သြားၿပီးေတာ့ CD ေခြကုိ Copy ကူးပါေတာ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ CD ေခြက Copy Protect ျဖစ္ေနၿပီး စက္ထဲကုိ ကူးထည့္လို႔ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဒါနဲ႔ မိမိကလည္း ဆရာေတာ္က ခိုင္းထားတဲ့ အလုပ္ဆုိေတာ့ အဆင္မေျပဘူးလုိ႔ ေလွ်ာက္ရမွာလည္း မ၀ံ့မရဲျဖစ္ေနတာတဲ့ ေပးလိုက္တဲ့ CD ကုိ မိမိအတြက္တစ္ခ်ပ္အလြတ္ထားၿပီး Copy to Copy (၁၀)ခ်ပ္ကူးၿပီးေတာ့ သြားေရာက္ ကပ္လုိက္ပါတယ္။ ဆရာေတာ့္ဆီေရာက္ေတာ့ “ဟ … ဥဳးဥတၱရ ျမန္လွခ်ည္လား” တဲ့။ တင္ပါ့လုိ႔ ေလွ်ာက္ၿပီး CD အလြတ္ (၁၀) ခ်ပ္ရဲ႕ က်သင့္တန္ဖုိးေငြကို ဆရာေတာ္က ျပန္လည္စြန္႔ေပမယ့္လည္း မိမိကမယူခဲ့ပါဘူး။ တပည့္ေတာ္ လွဴပါတယ္ဘုရားလုိ႔ ေလွ်ာက္ၿပီးျပန္ခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ခုနက CD ကုိ ဖြင့္ၾကည့္မိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ့္ကုိ သေဘာက်ပါတယ္။ အရင္က ဆရာေတာ္ဦးသီလာနႏၵ - ရဲ႕ တရားေတြကုိ မနာဘူးခဲ့ပါဘူး။ ႐ွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေလယူေလ သိမ္းကုိ ေနာက္ကေန အသားေလးတုိးတုိးလိုက္ရင္းနဲ႔ CD - ေခြကုန္သြားေတာ့မွပဲ ကုန္သြားမွန္းသိေတာ့တာပါ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဆရာေတာ့္ရဲ႕ အဂၤလိပ္အသံထြက္ေပါ့။

အဲဒီလုိနဲ႔ မိမိအိႏၵိယကုိထြက္လာေတာ့ ပရိတ္တရားေတာ္ကုိ ျပန္နာခ်င္လာပါတယ္။ "ဘုရားမရွိခုိးတတ္တဲ့သူကုိ ပင္လယ္ျပင္ကုိ လႊတ္" ဆုိတဲ့ စကားပုံလိုေပါ့။ ဘုရားကုိ ရွိခုိးကန္ေတာ့ေလ့ မရွိတဲ့သူက ပင္လယ္ျပင္ရဲ႕ လႈိင္းရိပ္ေလးေတြကုိ ျမင္လုိက္ရတုိ္င္း လက္အုပ္ခ်ီ ခ်ီၿပီး ဘုရားကုိ တ-တယ္၊ ကန္ေတာ့တယ္-တဲ့။ အခု မိမိလည္း အဲဒီလုိပါပဲ ကုိယ့္ႏုိင္ငံမဟုတ္တဲ့ မိေ၀းဖေ၀းတုိင္းတစ္ပါးမွာ ပညာသင္ေနရေတာ့ ကိုယ့္ကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေ႐ွာက္ ေပးႏုိင္မယ့္အရာကုိ ေတြးမိရင္းနဲ႔ ပရိတ္တရားေတာ္ကုိ သတိရမိတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာ CD မွာ ကုိယ္နဲ႔ အတူပါမလာပါဘူး။ အေၾကာင္းအားေလွ်ာ္စြာ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ နည္းပညာဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ အသီးအပြင့္ကုိ မိမိက ရယူသုံးေဆာင္ႏုိင္လုိက္ပါတယ္။

အဲဒါက … ဆရာေတာ္ရဲ႕ ပရိတ္ႀကီး (၁၁) သုတ္လုံးကုိ Mobile ဖုန္းထဲကေနတစ္ဆင့္ Internet Connection ကုိ အသုံးျပဳၿပီး DOWNLOAD ခ်လိုက္ႏုိင္တာပါ။ Pali Subject နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ မွ်ေ၀ေပး လုိတဲ့ ဆႏၵျဖစ္လာတာနဲ႔ မိမိဘေလာ့ဂ္ေပၚ တင္မယ္လုိ႔ စိတ္ကူးၿပီး အင္တာနက္ေပၚမွာလုိက္ရွာေတာ့ Link လြယ္လြယ္ကူကူ ရွာမေတြ႕ေတာ့ပါဘူး။ ေတြ႕တဲ့ေနရာေတြကလည္း DOWNLOAD - ဆြဲလုိ႔ အဆင္မေျပတာနဲ႔ Mmobile Phone နဲ႔ DOWNLOAD ခ်ထားစဥ္က မွတ္တမ္း CD ကုိပဲ ျပန္ရွာၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ တင္ေပးတယ္ဆုိရာမွာလည္း ဒီမွာ ကုိယ္သုံးေနတဲ့ အင္တာနက္ CONNECTION က မေကာင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ တင္ယူရပါတယ္။ လြယ္ေတာ့မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုလုိ အားလုံး အဆင္ေျပေျပတင္ႏုိင္လိုက္ၿပီး ဓမၼဒါနျပဳလုပ္ခြင့္ရတာကုိပဲ စိတ္ထဲကေတြးရင္း ေမာသမွ်ေတြလည္း အေဟာ၀တ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ ဆရာေတာ္ရဲ႕တရားေတာ္ကုိ နာယူႏုိင္ခြင့္ရေအာင္ လမ္းညႊန္ ေပးေတာ္မူခဲ့တဲ့ (ယခင္ဒုတိယ နာယကခ်ဳပ္) ယခုနာယခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဣေႏၵာဘာသာဘိ၀ံသ - အားလည္း ယခုတင္ လိုက္တဲ့ ဒီ Post - ေလးနဲ႔ ပူေဇာ္လိုက္ပါတယ္။

အရင္တစ္ခါက မိမိဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာပဲ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေမတၱသုတ္ပရိတ္ကုိ တင္ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုဟာက ေတာ့ အစ အဆုံးပါ။ ပါဠိစာေပမွာေရာ၊ အဂၤလိပ္ဘာသႏၱရစာေပဘက္မွာပါ တစ္ဘက္ကမ္းခတ္ ေမြေႏွာက္ ေခ်ာက္ခ်ားႏုိင္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ပညာဉာဏ္ကုိအာ႐ုံျပဳၿပီး ၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့အသံေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳ ကာ သဒၶါတရားေတြ တုိးပြားႏုိင္ၾကေစဖုိ႔ ဆုမြန္ဆႏၵ ျပဳလိုက္ရပါတယ္။

အားလုံး လုိရာပန္းတုိင္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ….

ေမတၱာျဖင့္ …. ဥတၱရ

ေအာက္ပါ link မ်ားကတစ္ဆင့္ Download - ျပဳလုပ္ရန္။

မိတ္ဆက္စကား
ပရိတၱနိဒါန္း
မဂၤလသုတ္
ရတနသုတ္
ေမတၱသုတ္
ခႏၶသုတ္
ေမာရသုတ္
၀ဋၬသုတ္
ဓဇဂၢသုတ္
အာဋာနာဋိယသုတ္
အဂုၤလိမာလသုတ္
ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္
ပုဗၺဏွသုတ္

Pali And Buddhism

Pali is the original language in which the Buddha spoke and all the Buddhist scriptures were written. The serious student of Buddhism is undoubtedly to derive more advantage from a knowledge of Pali than from the knowledge of any other language. In the first place he thereby gains access to the vast stores of a noble literature. The advantage of being able to read the original Buddhist scriptures called Tipitakas or three baskets of the canon, which have been estimated by some English translators of them to be eleven times the size of the Christian Bible, and the commentaries on them is incalculable.

It is true that most of the Buddhist scriptures and some of their commentaries have been translated into many Asian languages and also some European languages, and that those translations were honest attempts to get at the truth. Unfortunately, however, some of them are totally incorrect and misleading, or, at the very least, ambiguous. The English rendering, for example, of the Pali words, sati (mindfulness) by insight, understanding or reason: nama-rupa (mind and matter) by image and ideal; sankhara (kamma-formations, 50 mental properties or conditioned things) by tendencies or conceptions and Nibbana (extinction of greed) by annihilation or nothingness, are some of the worst interpretations by Western scholars. The Italian proverb that translators are traitors, is worth remembering in this regard.

The readers who rely on such mistaken terms have often misunderstood the true meaning and the true nature of such fundamental principles of Buddhism as the Eightfold Path, the Four Noble Truths, the Paticcasamuppada, the Five Groups of Existence and the doctrine of Anatta, which is the essence of the whole Teaching of the Buddha. The Dhamma, therefore, should only be described by those who have not only confidence in it but also aproper knowledge of Pali, otherwise the writer is likely to miss the true nature of it which alone makes the Teaching a living thing capable of swaying the lives of men. Without this vital point his effort is bound to be not only futile but harmful to the Teaching.

Probably no religion has suffered so much in this respect as Buddhism. In the first place, Buddhism is an oriental religion which was quite unknown to Europe a hundred years ago, and its discovery was so gradual that the whole of its scriptures have not been properly translated. Of the commentaries on the scriptures, scarcely any prominent part except the Dhammapada and Dhammasangani has been translated into any European languages. Under these circumstances it is not surprising that some Western writers misrepresented Buddhism in the most grotesque manner.

Among the Western writers on Buddhism there were some who had no intention of doing justice to Buddhism but were only concerned with showing that it was a heathern religion and inferior to the existing faith of the West. There were also others who were not only friendly but had a good intention and yet often took a distorted, one sided view, for the simple reason that their knowledge of Pali and Buddhism was inadequate. As a result there have been some extraordinary mixtures of misconceptions and queer ideas, or, in some cases, of Theosophy and Hinduism that have passed for Buddhism in the West.

The English language in the world of ideas is so impregnated with the Christian view of life that it has, in many cases, no equivalent ideas to the Buddhist ones. It is therefore difficult, if not impossible, to convey Buddhist ideas through the medium of the English language which has no perfect equivalents for the words required by them. The word ‘bhikkhu’ for instance, although its Pali meaning is a very simple one, has no English equivalent that exactly conveys the meaning of it. It is often mistranslated as a beggar or priest or monk. As he does not beg in the true sense of the word he (bhikkhu) is not a beggar. Neither is he a priest, because he does not act as a meditator between God and man. Nor is he strictly a monk, since he is not bound by any vows. As a result, in the books on Buddhism in English the Western reader will come across a great number of Pali words retained for that reason.

This being the case, the serious student who genuinely wishes to gain an understanding of the profound teaching of the Buddha should be prepared to take a little trouble to acquaint himself with its essential keywords, or to acquire such working knowledge of Pali as will enable him to understand the sublime Dhamma in its true light.

Reference book: Essential Themes of Buddhist Lectures by Sayadaw U Thittila

LEARN SANSKRIT IN 30 DAYS

သကၱတ (Sanskrit) ဘာသာရပ္ကုိ ေလ့လာေနသူတုိ႔အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစဖုိ႔ ရည္ရြယ္ၿပီး LEARN SANSKRIT IN 30 DAYS - ဆုိတဲ့ ဒီစာအုပ္ေလးကုိ ပညာဒါန မွ်ေ၀လုိက္ရပါတယ္။



စာအုပ္အျပည့္အစုံကုိ ဒီေနရာကေန. . . Learn Sanskrit In 30 Days ယူပါ။

ရည္မွန္းထားသည့္ ပန္းတုိင္သုိ႔ အေရာက္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ...

ေမတၱာျဖင့္ .... ဥတၱရ

ေသသည္၏ အျခားမဲ့၌...

သုိ႔/

ကုိျပည့္ၿဖိဳး - ထံ

အရွင္ဘုရား။ ဒီေန႔ သီရိလကၤာက လူတစ္ေယာက္က ေမးတယ္။ reincarnation ကိုေကာ ယံုလားတဲ့။ ယံုရင္ဒီကမ႓ာမွာ လူေတြဘာေၾကာင့္ တိုးပြားေနရတာလဲတဲ့။ တပည့္ေတာ္လည္း ဘယ္လိုျပန္ေျဖရမလဲ ခ်က္ခ်င္းစဥ္းစားလုိ႔ မရတာနဲ႔ သူ႔ႏိုင္ငံက သံဃာေတာ္ေတြကိုပဲ ျပန္ေမးၾကည့္လုိ႔ ေျဖလုိက္တယ္။ အဲဒါ ဘယ္က်မ္းစာကို ဖတ္ရမလဲဘုရား။

ကုိျပည့္ၿဖိဳး ပုိ႔လုိက္တဲ့ Message - ကုိ လက္ခံရ႐ွိပါတယ္။ ႐ုတ္တရက္ဆုိေတာ့ စာၾကည့္ဖို႔ရာ စာအုပ္ က အခက္အခဲျဖစ္ေနတာနဲ႔ စာျပန္ေနာက္က်သြားတာပါ။

ဟုတ္ပါတယ္….ဥဳးဇင္း စာသင္သားဘ၀ မိခင္မဟာဂႏၶာ႐ုံေက်ာင္းတုိက္မွာ ေနစဥ္တုန္းက လူေသလူျဖစ္ - စာအုပ္ဖတ္ေနတာကုိ ဆရာဘုန္းႀကီးကေတြ႕သြားေတာ့ - “စာအုပ္မဖတ္ခင္ သရဏဂုံသုံးပါးကုိေတာ့ ႏွလုံးသြင္း ထားပါ” လုိ႔ ၾသ၀ါဒေပးခဲ့ဘူးပါတယ္။ တကယ္ဖတ္ ၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္လည္းဟုတ္ပါတယ္။ ေတာ္႐ုံသဒၶါတရား ဓာတ္ခံ¬ေလာက္နဲ႔သာဆုိရင္ သူ႔အေျပာထဲမွာ ေမွ်ာသြားမွာပါ၊ သူေျပာသလုိ သတၱ၀ါေတြအားလုံးဟာ ဒီဘ၀ကေန ေသၿပီးသြားရင္ ေနာက္ဘ၀မွာ လူျပန္ျဖစ္ရမလုိပါပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေလာကယုတၱိက်တဲ့ မက်ည္းပင္ကေန တမာပင္ ျဖစ္႐ုိးထုံးစံမရွိ၊ ေရႊပ်က္လွ်င္ ေျမထြက္ႏြယ္အ၀င္ေပမုိ႔ တကယ္ပင္ ေရႊျပန္ျဖစ္တယ္ ေလာကစံထုံး - ဆုိတဲ့ ဥပမာေတြေပးၿပီးေတာ့ ေျပာထားတာကုိး။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕စာေပမွာ လူ႔ဘ၀ကေန ေသသြား လုိ႔ လူျပန္ျဖစ္ခြင့္႐ွိတယ္၊ ေနာက္တမလြန္ဘ၀ရွိတယ္ဆုိေပမယ့္ လူ႔ဘ၀ တစ္မ်ိဳးတည္းကုိပဲ ျဖစ္ခြင့္ရွိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကုိျပည့္ၿဖိဳး။

သိမ္ေမြ႕ႏူးညံ့တဲ့ စိတ္ထားရွိသူ၊ သနားၾကင္နာတတ္သူေတြဟာ နတ္ဘုံနတ္ဘ၀ေတြႏွင့္ ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေတြကုိ ခံစားခြင့္ရွိတဲ့ လူ႔ဘ၀မွာျဖစ္ဖုိ႔ အလားအလာရွိပါတယ္။ စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ ႀကီးသူေတြ၊ စိတ္ထဲ မသက္မသာႏွင့္ ပူေဆြး၀မ္းနည္းၿပီး မေက်မခ်မ္းႏုိင္သူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ ရက္စက္လြန္းတဲ့ စိတ္ထားစ႐ုိက္ရွိသူ ေတြကေတာ့ ငရဲဘ၀ႏွင့္ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ရတဲ့ လူ႕ဆင္းရဲဘ၀မ်ိဳးုကုိ ရတတ္ပါတယ္။ တစ္စုံတစ္ရာကုိ တမ္းတမ္းစြဲျဖစ္ေနတဲ့ ကာမုပါဒါန္အားႀကီးသူေတြ၊ ရက္စက္ယုတ္နိမ့္တဲ့ စိတ္ထားရွိသူ၊ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာင့္ရဲ တင္းတိမ္မႈမရွိတဲ့ ဆႏၵရာဂအားႀကီးသူေတြကေတာ့ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့ ၿပိတၱာဘ၀မ်ိဳး၊ လူျဖစ္ရင္ေတာင္မွပဲ ေတာင့္တရမႈေတြ လုိခ်င္တာမျပည့္စုံမႈေတြႏွင့္ လုံးလည္လုိက္ေနရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကုိပဲ ရတတ္ ပါတယ္။ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အက်င့္စ႐ုိက္ေတြဟာ ယခုလက္ရွိဘ၀မွာ စြမ္းအားေကာင္းရင္ေကာင္းသေလာက္ လာမည့္ဘ၀မွာလည္း (အက်ိဳးဆက္တစ္ရပ္အေနႏွင့္) ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနဦးမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လူအမ်ားစု ကေတာ့ လူ႕အျဖစ္ကုိ ျပန္လည္ရရွိၾကတာပဲ မ်ားပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ - ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ၀ိနယပိဋက၊ ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္လာ ေဒသနာအခ်ိဳ႕ကုိ ေဖာ္ျပလုိပါတယ္။

ဣေမ ဝါ ပန ေဘာေႏၲာ သတၱာ ကာယသုစရိေတန သမႏၷာဂတာ ဝစီသုစရိေတန သမႏၷာဂတာ မေနာ သုစရိေတန သမႏၷာဂတာ အရိယာနံ အႏုပဝါဒကာ သမၼာဒိ႒ိကာ သမၼာဒိ႒ိကမၼသမာဒါနာ၊ ေတ ကာယႆ ေဘဒါ ပရံ မရဏာ သုဂတႎ သဂၢံ ေလာကံ ဥပပႏၷာ။

အခ်င္းတို႔ ဤသတၱဝါတို႔သည္ကား ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘ကာယသုစ႐ိုက္’ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘ဝစီသုစ႐ိုက္’ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘မေနာသုစ႐ိုက္’ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ အရိယာတို႔ကို စြပ္စြဲျခင္းမွ ကင္းကုန္၏၊ မွန္ေသာ အယူရွိကုန္၏၊ မွန္ေသာအယူျဖင့္ ျပဳေသာကံ ရွိကုန္၏၊ ထိုသတၱဝါတို႔သည္ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီး သည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ လူ႕ျပည္ နတ္ျပည္ ‘သုဂတိ’ ၌ျဖစ္ေပၚကုန္၏။ ဒါက သုဂတိဘ၀လုိ႔ဆုိတဲ့ လူ႔ျပည္၊ နတ္ျပည္ကုိ ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ရွိတဲ့ သူေတြကုိ ရည္ညြန္းပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခါ…

ဣေမ ဝတ ေဘာေႏၲာ သတၱာ ကာယဒုစၥရိေတန သမႏၷာဂတာ ဝစီဒုစၥရိေတန သမႏၷာဂတာ မေနာဒုစၥရိေတန သမႏၷာဂတာ အရိယာနံ ဥပဝါဒကာ မိစၧာဒိ႒ိကာ မိစၧာဒိ႒ိကမၼသမာဒါနာ၊ ေတ ကာယႆ ေဘဒါ ပရံ မရဏာ အပါယံ ဒုဂၢတႎ ဝိနိပါတံ နိရယံ ဥပပႏၷာ။

‘အခ်င္းတို႔ ဤသတၱဝါတို႔သည္ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘ကာယဒုစ႐ိုက္’ ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ျပဳေသာ မေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘ဝစီဒုစ႐ိုက္’ ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ စိတ္ျဖင့္ ျပဳေသာမေကာင္းေသာ အက်င့္ ‘မေနာဒုစ႐ိုက္’ ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏၊ အရိယာတို႔ကို စြပ္စြဲကုန္၏၊ မွားေသာအယူရွိကုန္၏၊ မွားေသာ အယူျဖင့္ ျပဳေသာ ကံ ရွိကုန္၏၊ ထိုသတၱဝါတို႔သည္ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ေရာက္ရာ ငရဲ၌ ျဖစ္ေပၚ ကုန္၏။ ဆုိၿပီး လူ႔ဘ၀ကေန အျခားေသာ ငရဲဘ၀ မွာ ျဖစ္ရတာကုိ ရည္ညႊန္းေတာ္မူပါတယ္။

သံသရာလည္တယ္၊ ေနာက္ဘ၀ရွိတယ္-ဆုိတာကုိ လက္ခံပါလွ်က္နဲ႔ ကမၻာမွာ လူဦးေရ ဘာျဖစ္လုိ႔တုိးလာရတာ လဲလုိ႔ ေမးလာရင္ … ဒီေမးခြန္းကုိ ေသခ်ာစြာနားလည္သေဘာေပါက္တာနဲ႔ “လူေသလူျဖစ္” ဆုိတဲ့ လြဲမွားတဲ့ အယူ၀ါဒကုိလည္း ပယ္စြန္႔ၿပီးသားျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္ ကိုျပည့္ၿဖိဳး။ ဟုတ္ပါတယ္…ကမၻာေလာကမွာရွိေနၾကတဲ့ အားလုံးေသာ သတၱ၀ါေတြဟာ လူေသၿပီး လူျပန္ျဖစ္ေနၾကတာ မဟုတ္လုိ႔သာ ကမၻာ့လူဦးေရ တုိးပြားလာေန တာပါ။ အကယ္၍ လူေသၿပီး လူ႔ဘ၀တစ္ခုတည္းကုိသာ ျပန္ျဖစ္ေနၾကရင္ ကမၻာ့လူဦးေရ တုိးပြားလာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။ ဒီေတာ့ အေျဖက … လူ႔ဘ၀ကေန ေသၿပီး လူ႔ဘ၀တစ္ခုတည္းကုိပဲ ျပန္ျဖစ္ေနၾကတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ အျခားေသာ ဘုံဘ၀၊ ဂတိ-အစရွိတဲ့ ေနရာဌာနေတြကုိဆီကုိ ေရာက္ရွိေနၾကပါတယ္။ အလားတူပဲ အျခားေသာ ဘုံဘ၀၊ ဂတိ-အစရွိတဲ့ ေနရာဌာနေတြဆီမွ သတၱ၀ါေတြဟာလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ ျဖည့္ဆည္းပူးထားခဲ့တဲ့ ကမၼသတၱိအစြမ္းေတြနဲ႔ လူ႔ဘုံဘ၀ကုိ ေရာက္ရွိလာၾကပါတယ္။ ဆုိလုိတာက - လူ႕ဘ၀၊ နတ္ဘ၀ကေန ငရဲ၊ တိရ စၦာန္ဘ၀ေတြျဖစ္ႏုိင္သလုိ၊ ငရဲ၊ တိရစၦာန္ဘ၀ေတြကေနလည္း လူ႔ဘ၀၊ နတ္ဘ၀ ေတြကုိ ရႏုိင္၊ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာပါ။ ဒီလုိလည္ပတ္မႈ ျဖစ္စဥ္ႀကီးအတြင္းမွာပဲ ကမၻာမွာ လူဦးေရဟာ တုိးပြား လာေနပါတယ္။

သံသရာ - ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိယ္က…

‘‘ခႏၶာနၪၥ ပဋိပါဋိ, ဓာတုအာယတနာန စ။
အေဗၺာစၧိႏၷံ ဝတၱမာနာ, ‘သံသာေရာ’တိ ပဝုစၥတီ’’တိ။

သံသရာဆုိတာ ခႏၶာ၊ အာယတန - အစရွိတဲ့ စဥ္ဆက္မျပတ္ တရစပ္ ထပ္ကာတလဲလဲ လည္ပတ္ေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခု-လုိ႔ ဆုိပါတယ္ ကုိျပည့္ၿဖိဳး။

ကုိျပည့္ၿဖိဳးကပဲ ဘယ္က်မ္းစာေတြကုိ ဖတ္ရမလဲဆုိလုိ႔ ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္၊ အမရပူရ၊ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ - ရဲ႕ “သိပၸံအျမင္ႏွင့္ ဗုဒၶအဘိဓမၼာအေမးအေျဖမ်ား” မ်ား စာအုပ္ကုိ ညႊန္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

ဒီေနရာကေန Download ဆြဲပါ။

အဲဒီမွာ - ဒီဘ၀မွ ေနာက္ဘ၀ သုိ႔ မည္သုိ႔ ကူးေျပာင္းကာ စုေတစိတ္က်ေသာအခါ စိတ္နဲ႔႐ုပ္တုိ႔ ေနာင္ဘ၀သုိ႔ မည္သုိ႔ ကူးေျပာင္းပါသနည္း - ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ဆရာေတာ္ေျဖၾကားထားတာပါပါတယ္။ အျခားေသာ ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႕ ဆက္စပ္ေမးခြန္းေတြ ေျမာက္မ်ားစြာေျဖၾကားထားတာေတြပါ၀င္ေနလုိ႔ ဒီစာအုပ္ကုိ သီးသန္႔တစ္ခုစီေဖာ္ျပမေနေတာ့ပဲ ၿပီးျပည့္စုံေအာင္သိေစလုိတာနဲ႔ ယခုလုိစာအုပ္လုိက္ လမ္းညႊန္ေပးလိုက္ တာပါ။ အဲဒီအတြက္ ဥဳးဇင္းကုိ နားလည္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ကိုယ္က်မ္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေလာက + ဓမၼအက်ိဳးကုိ
သယ္ပုိးေဆာင္ရြက္ေအာင္ျမင္ပါေစ-ဟု ဆုမြန္ဆႏၵျပဳလ်က္…

သတိတရ - ေမတၱာျဖင့္ …. ဥဳးဇင္း (ေခတၱ - အိႏၵိယ)

က်မ္းကုိး။ ။ ၀ိနယပိဋက၊ ပါရာဇိကပါဠိ၊ ဝဇိရဗုဒၶိဋီကာ

သံဂါယနာ (၆) တန္ႏွင့္ ေထရ၀ါဒသာသနာေတာ္

ျမတ္ဗုဒၶတည္ေထာင္ေတာ္မူသည့္ ဓမၼ၀ိနယသာသနာေတာ္ကုိ ျမတ္ဗုဒၶလြန္ၿပီးသည့္ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀) ေက်ာ္ခရီး၀ယ္ ေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ ဗုဒၶမူမပ်က္ လက္ဆင့္ကမ္း၍ သယ္ေဆာင္ေစာင့္ ေ႐ွာက္ေတာ္မူခဲ့ၾကရာ ဤမွ်ၾကာေညာင္းေသာ သာသနာခရီးတြင္ သံဃာအစည္းအေ၀းႀကီးေပါင္း (၆) ႀကိမ္ က်င္းပေတာ္မူခဲ့ၾကကာ ထပ္ဆင့္ထပ္ဆင့္ အတည္ျပဳ ျပဌာန္းခဲ့ၾကသည္ခ်ည္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

၁။ ပဌမသံဂါယနာ

သာသနာႏွစ္ (၃) လ အၾကာတြင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၌ ရဟႏၱာေပါင္း (၅၀၀)တုိ႔ျဖင့္ အ႐ွင္မဟာ ကႆပ၊ အရွင္ဥပါလိ၊ အ႐ွင္အာနႏၵာ၊ အ႐ွင္အႏု႐ုဒၶါေထရ္တုိ႔က အႀကီးအကဲျပဳလုပ္၍ အဇာတသတ္ဘုရင္၏ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ တင္ေတာ္မူခဲ့ၾကသည္။

၂။ ဒုတိယသံဂါယနာ

သာသနာႏွစ္ (၁၀၀) အၾကာတြင္ ေ၀သာဠီၿမိဳ႕၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၌ ရဟႏၱာေပါင္း (၇၀၀) တုိ႔ျဖင့္ ပါစိနတုိင္းမွ အရွင္သဗၺကာမိ၊ အရွင္သာဠ၊ အရွင္ခုဇၹေသာဘိတ၊ အရွင္၀ါသဘဂါမိ၊ ပါ၀ါတုိင္းမွ အရွင္ေရ၀တ၊ အရွင္သမၻဴတ၊ အရွင္ယသ၊ အရွင္သုမနေထရ္တုိ႔က အႀကီးအကဲျပဳလုပ္၍ (သုသုနာဂမင္း၏သားေတာ္)ကာဠာေသာက မဟာရာဇာ၏ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံမႈျဖင့္ တင္ေတာ္မူခဲ့ၾကသည္။

၃။ တတိယသံဂါယနာ

သာသနာႏွစ္ (၂၃၆)တြင္ ပါတလိပုတ္ျပည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၌ ရဟႏၱာ (၁၀၀၀) တုိ႔ျဖင့္ အရွင္သိဂၢ၀၊ အရွင္စ႑၀ဇၨီ၊ အရွင္တိႆေထရ္တုိ႔က အႀကီးအကဲျပဳလုပ္၍ ဓမၼာေသာကမင္း၏ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပ့ံမႈျဖင့္ တင္ေတာ္ မူခဲ့ၾကသည္။

၄။ စတုတၳသံဂါယနာ

သာသနာႏွစ္ (၄၅၀) တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ မလယၿမိဳ႕အနီး အာေလာကလုိဏ္ဂူ၌ သီဟုိဠ္သံဃာေတာ္ (၅၀၀)တုိ႔ျဖင့္ ဓမၼရကၡိတေထရ္အႀကီးအကဲျပဳလုပ္ကာ ၀႗ဂါမဏိမင္းခ်ီးေျမႇာက္ထာက္ပံ့မႈျဖင့္ တင္ေတာ္ မူခဲ့ၾကသည္။ ဤစတုတၳသံဂါယနာ၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၄၅၀)ခန္႔ ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္ အရွင္ျမတ္တုိ႔ ႏႈတ္ျဖင့္သယ္ေဆာင္လာခဲ့ေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ ေပရြက္ေပၚေရးခ်၍ ေရးထုိးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

၅။ ပၪၥမသံဂါယနာ

သာသနာေတာ္ႏွစ္(၂၄၀၀)တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕၌ ျမန္မာသံဃာေတာ္ေပါင္း (၂၄၀၀)တုိ႔ျဖင့္ ဘုရားႀကီး ဆရာေတာ္ ဇာဂရေထရ္ကအႀကီးအကဲျပဳကာ မင္းတုန္းမင္းတရား၏ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ တင္ေတာ္ မူခဲ့ၾကသည္။

ပၪၥမသံဂါယနာ၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၄၀၀) ခရီး မူရင္းအတုိင္း သယ္ေဆာင္လာခဲ့ေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ ေက်ာက္ခ်ပ္မ်ားေပၚ၌ ေရးထုိးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ 6 x 3 ခန္႔႐ွိ စက်င္ေက်ာက္ျဖဴအခ်ပ္ ေပါင္း (၇၂၀) ခ်ပ္ေပၚတြင္ ေရးထုိးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔မႏၱေလးေတာင္ေျခတြင္ ကမၻာ့အႀကီးဆုံး စာၾကည့္တုိက္ႀကီး အေနျဖင့္ တည္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။

၆။ ဆ႒သံဂါယနာ

သာသနာႏွစ္ (၂၅၀၀) တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအး မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူေတာ္၌ ျမန္မာ၊ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ထုိင္း၊ သီရိလကၤာ ေထရ၀ါဒငါးႏုိင္ငံမွ သံဃာေတာ္ေပါင္း(၂၅၀၀)တုိ႔ျဖင့္ ေညာင္ရမ္း ဆရာေတာ္ေရ၀တေထရ္၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္ေသာဘဏေထရ္၊ မင္းကြန္းဓမၼနာဒဆရာေတာ္၀ိစိတၱသာရာ ဘိ၀ံသေထရ္တုိ႔ အႀကီးအကဲျပဳကာ ႏုိင္ငံေတာ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုအမွဴးျပဳေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရ၏ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္တင္ေတာ္မူခဲ့ၾကသည္။

ဆ႒သံဂါယနာ၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာတင္သည့္ သံဂါယနာျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာသံဃာတုိ႔ ခ်ည္းသာ ပါ၀င္သည္မဟုတ္ေပ။ ျမန္မာ၊ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ထုိင္း၊ သီရိလကၤာ-ေထရ၀ါဒငါးႏုိင္ငံတုိ႔ တညီတညြတ္တည္း စုေပါင္းပါ၀င္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဤသုိ႔လွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀) ေက်ာ္ သာသနာခရီးတြင္ သုံးပုံပိဋကတ္ တရားျမတ္ကုိ …

(၁) အပညတၱံ န ပညေပႆာမ = ဗုဒၶ မေဟာခဲ့၊ မပညတ္ခဲ့သည္တုိ႔ကုိ ထပ္၍မပညတ္စတမ္း။
(၂) ပညတၱံ န သမုစၦိႏၵိႆာမ = ဗုဒၶေဟာထား ပညတ္ထားသည္တုိ႔ကုိ မပယ္၊ မႏႈတ္၊ ျပင္ဆင္မႈ မလုပ္စတမ္း။
(၃) ဘဂ၀ေတာ ပညတၱံ သမာဒါယ ၀တၱိႆာမ = ဘုရားေဟာထား ပညတ္ထားသည္တုိ႔ကုိ ေဟာထားပညတ္ ထားသည့္အတုိင္းသာလွ်င္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္လုိက္နာစတမ္း-ဟူေသာ အ႐ွင္မဟာ ကႆပ၊ အ႐ွင္ဥပါလိ၊ အ႐ွင္အာနႏၵာ၊ အ႐ွင္အႏု႐ုဒၶါေထရ္တုိ႔ ခ်ခဲ့ေသာမူ၀ါဒအရ ငါးႏုိင္ငံသံဃာေတာ္(၂၅၀၀) တုိ႔က မူရင္းအတိုင္း သန္႔သန္႔႐ွင္း႐ွင္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ေတာ္မူခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

သုိ႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ -

၁။ မဟာကႆပေထရ္၏ ၀ါဒကုိ
၂။ ယသေထရ္ကဆက္ခံ၍
၃။ မဟာကႆပေထရ္၊ ယသေထရ္တုိ႔၏၀ါဒကုိ တိႆေထရ္က ဆက္ခံ၍
၄။ မဟာကႆပေထရ္၊ ယသေထရ္၊ တိႆေထရ္တုိ႔၏၀ါဒကုိ ဓမၼရကၡိတေထရ္က ဆက္ခံ၍ -
၅။ မဟာကႆပေထရ္၊ ယသေထရ္၊ တိႆေထရ္၊ ဓမၼရကၡတိေထရ္တုိ႔၏၀ါဒကုိ ဇာဂရေထရ္က ဆက္ခံ၍-
၆။ မဟာကႆပေထရ္၊ ယသေထရ္၊ တိႆေထရ္၊ ဓမၼရကၡတိေထရ္၊ ဇာဂရေထရ္တုိ႔၏၀ါဒကုိ ေရ၀တေထရ္ (ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္)တုိ႔ကဆက္ခံ၍ ေခတ္အဆက္ဆက္၊ မင္းအဆက္ဆက္၊ ေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ အပရိဟာနိယ မူမပ်က္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္လာခဲ့ေသာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ေထရ၀ါဒ သာသနာေတာ္ ပင္ျဖစ္ပါသည္။

(၁၃၇၁-ခုႏွစ္၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ - အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ အမွတ္တရ)

ကုိးကား ။ ။ ေထရ၀ါဒသာသနာနိဒါန္း (သီတဂူဆရာေတာ္)

The Six Councils

Three month after demise of Lord Buddha, in 543 B.C., the first great Samgha council was held at Rajagaha, the state capital of Magadha, modern Bihar of India. At this council the great disciple Mahakassapa presided over the 500 enlightened arahant monks. Upali recited the entire Vinaya, Ananda recited the entire Sutta, the eminent 3 disciples of Sariputtara recited the Abhidhamma. This council, all the disciplines of Lord Buddha decided unanimously to convene the Samgha council in order to preserve the purity of the teachings of the Buddha. They unanimously agreed that these were the pure original and real teachings of Lord Buddha. They neither substituted nor changed anything, they only maintained the Dhamma as the Buddha had taught. At this council all of the essential things were support by King Ajatasatthu of Magadha.

The second Buddhist Samgha council was held at Vesali, Bihar, India in 443 B.C. Seven hundred Mahatheras formed a committee and Venerable Yasa was elected president.

The notorious ten points of controversy were presented one bye one in the full assembly of the council which decided unanimously all of them to be illegal and immoral. After the declaration of the unanimous verdict of the assembly, the seven hundred monks engaged in the recital of the Vinaya and the Dhamma in chorus.

The monks who could not subscribe to the orthodox views convened another rival council in which ten thousand protesting monks participated. It was a great congregation of monks and they are known as Mahasamgikas as distinguished from the orthodox elder Theravadins. Thus, occurred the first schism in the Samgha which accounted for the origin of two schools: the Theravada school and the Mahasamghika School. The Mahasamghikas were the earliest to secede and were the forerunners of Mahayana Buddhism.

The third general Samga council was held at Pataliputta, modern Patana, Bihar, India, in 307 B.C. At that council, one thousand elders participated, headed by Tissa Thera, supported by the great Emperor Asoka. Then the pious King Asoka motivated the council to dispatch missionaries to nine different countries of the world for the propagation of Dhamma.

Dhammarikkhita Tera presided over the forth Buddhist council which was held at Aloka Cave, in the village of Mtale, Sri Lanka Dipa, in 93 B.C. Five hundred Maha Theras participated and pious King, Vattagamani Abhaya, supported the council. At the end of the council, the canonical texts along with commentaries were inscribed on palm leaves.

The fifth Buddhist council was held in Mandalay, Myanmar, in 1871 A.D. or 2414 years after the Buddha, under the patronage of King Mindon. Jagara Maha Thera presided over the twenty-four hundred learned monks who participated at the council. After the recitation of Tipitaka, canonical texts in Pali, recording of the entire cannon in Myanmar Pali characters on seven hundred twenty nine marble slabs continued for five months. Recording and editing were very carefully supervised by the most learned Myanmar Mahathera and the finished slabs were sheltered in shrines at the foot of the Mandalay Hills. This collection is now standing as the largest library of its nature in the modern world and if each slab were put together back-to-back, it would be the world’s largest book.

The sixth Buddhist Samgha council was held in Yangon, Myanmar in 1954 by twenty-five hundred learned monks from the five Theravada countries of the world and headed by Revata Thera. Delegations from India, Ceylon, Nepal, Combodia, Thailand, Laos, Pakistan, Tibet, Korea, China, Japan and other Asian countries participated with high honor and due respect.

The non-aggressive practical ethical and psychological system taught by the Buddha is called the Dhamma. The Dhamma never demands blind faith from its followers and it never teaches dogmatic system of belief. It never urges superstitions rites and ritual ceremonies from its followers. However, the Dhamma declares its supreme means that guides its disciples through pure living and pure thinking to the attainment of real wisdom and deliverance form all evil and misery. Such kind of teaching expounded by the Buddha is called ‘The Dhamma’.

It is popularly known as Buddhism. The Buddha has passed a way, but the sublime Dhamma still exists in its pristine purity. Although the Buddha has left no written records or His teachings, His distinguished disciples preserved them by committing to memory and transmitting them orally from generation to generation. Immediately after the demise of the Buddha, five hundred great elder disciples held a convocation to rehearse the Buddha’s teaching originally as taught by the teacher. All of the Buddha teachings are divided into three division which are called three baskets. The Tipitaka was compiled and arranged in its present form by chief Enlightened Mahatheras.

Reference book: The Great Occasion Of The Buddha By Dr. A Shin Nyanissara (Sitagu)